Interview Jan van Ginkel, hoofdspreker op het NCBOR

Waarom heeft u ja gezegd toen u werd gevraagd als spreker?

“Ik ben jarenlang actief geweest in het vakgebied en, laat ik het huiselijk verwoorden, dan ga je ervan houden. Het mooie is dat burgers zich betrokken voelen bij hun eigen leefomgeving. Bovendien hangt de score voor de kwaliteit ervan nauw samen met de mate van invloed die burgers daarop kunnen uitoefenen.”
 

Wat is er door de jaren heen veranderd bij het beheer van de openbare ruimte?

“In mijn periode bij de gemeente Den Haag (2000 – 2008) ontstond het besef dat het beheer van de openbare ruimte niet enkel om techniek draait. Er werden verbanden gelegd met zaken als bereikbaarheid, veiligheid en duurzaamheid, waardoor het vakgebied meer aandacht kreeg, ook in de politiek. Het onderwerp werd sexy. Nu staan we voor een nieuwe uitdaging: een hoogwaardige, permanente, duurzame openbare ruimte creëren voor alle type gebruikers. En een stap verder durven gaan: teruggeven aan de gebruikers. In een circulaire economie worden producten gerecycled en hergebruikt, waardevernietiging wordt geminimaliseerd. In mijn ogen moeten we op die manier naar de openbare ruimte kijken. Woningen maken we levensloopbestendig; bij de openbare ruimte moet dat ook de insteek zijn.”
 

Hoe luidt uw boodschap voor de managers van de openbare ruimte op het congres; kunt u een tipje van de sluier oplichten?

“Ga naar buiten, letterlijk. Sluit jezelf niet acht uur per dag op achter je bureau. Praat met mensen. Hoor, zie en beleef wat nodig is. Bij de gemeente Molenwaard hebben we bijvoorbeeld het gemeentehuis afgeschaft, omdat we wilden dat ambtenaren permanent in de dorpen aanwezig waren.”
 

Wat voor pleidooi kunnen de beheerders in de zaal van u verwachten?

“Zet in op vakkennis, dat is en blijft relevant. Focus alleen niet op de techniek, maar zet die kennis in voor participatie en communicatie. Bepaal niet voor burgers maar denk met ze mee. De overheid zal het eigenaarschap van de openbare ruimte meer en meer gaan delen met burgers; een optimale samenwerking tussen gemeenten en inwoners is dus van groot belang.”
 

Hoe bevorderen jullie in Schiedam deze samenwerking?

“We hebben Schiedams Doen geïnitieerd. Ambtenaren en burgers maken afspraken over: hoe doe je dingen met elkaar, hoe communiceer je, wie is waarvoor verantwoordelijk. Er is geen blauwdruk voor de manier waarop je zoiets organiseert. Elke gemeente maakt haar eigen afwegingen en keuzes. Dat vind ik ook het mooie van dit congres: de zoektocht die je met elkaar  doormaakt. Het gaat niet om kopiëren of afkijken maar om elkaar inspireren. Het belangrijkste in de relatie tussen overheid en burger is: praat niet over elkaar, maar mét elkaar. Net als in het huwelijk. De kortste route naar een breuk is wanneer je niets tegen elkaar zegt. Ga je in gesprek, dan leidt dat soms tot ruzie, maar ook tot begrip. Meestal kom je er dan samen wel weer uit.”

Bron: CROW et cetera