Waterkunst in ere hersteld: hoe de Hans Petri fontein nieuw leven kreeg

Waar ooit een imposant kunstlandschap de entree van het ziekenhuis in Dordrecht sierde, restte jarenlang slechts een asfaltvlakte met betonnen pylonen. Het werk van kunstenaar Hans Petri - ooit groots en betekenisvol - was door stedelijke ontwikkelingen als woningbouw en de komst van een moskee steeds verder ingeperkt. Wat resteerde, was een fontein die al jaren stilstond en in de volksmond zelfs de ‘penisfontein’ werd genoemd, vanwege de vorm van de waterkolommen. 

Maar waar anderen vooral het verval zagen, zag Rots Maatwerk potentie. Samen met de gemeente Dordrecht en architect Raf Roijmans werd het kunstwerk opnieuw vormgegeven, met respect voor het oorspronkelijke idee van Petri én met een eigentijdse technische aanpak. 

Van asfaltvlakte naar waterlandschap 

“Het was echt een joekel van een kunstwerk”, vertelt Hugo Rots van Rots Maatwerk. “Maar door de bouw in de omgeving werd het steeds kleiner. Wat overbleef was een grote asfaltplaat met hoge betonnen pylonen waar water uit spoot. Niet bepaald uitnodigend.” 

De gemeente Dordrecht wilde het kunstwerk nieuw leven inblazen, maar wist niet goed hoe. Daarom werd gekozen voor een bouwteamaanpak, waarin Rots Maatwerk vanaf het begin betrokken was. “We hebben samen met de gemeente en architect Raf Roijmans gekeken hoe we dit vervallen kunstwerk weer een podium konden geven”, aldus Rots. 

Het resultaat is een herontwerp waarin water opnieuw centraal staat. De oorspronkelijke fontein is behouden, maar aangevuld met nieuwe elementen die de beleving versterken en het park als geheel verbinden. 

Techniek en esthetiek hand in hand 

Een belangrijk uitgangspunt was het vergroten van de binding tussen het waterelement en de omgeving. “Samen met Raf hebben we bedacht om twee lange watertafels toe te voegen”, legt Rots uit. “Die spiegelen prachtig en trekken de ruimte visueel naar elkaar toe. Kinderen kunnen erop spelen, mensen kunnen erop zitten - het nodigt uit tot interactie.” 

Het water stroomt van de watertafels via natuurstenen goten naar een lager gelegen bassin. Daar wordt het opgevangen en in een technische ruimte gezuiverd, waarna het opnieuw wordt rondgepompt. “We hebben bronnen in de natuursteen gelegd, zodat het water op een natuurlijke manier naar beneden stroomt. Dat maakt het systeem veel duurzamer en visueel aantrekkelijker.” 

Een slimme ingreep was het toevoegen van een watercirkel met fonteinen, zonder het hele vlak waterdicht te maken. “Dat scheelde enorm in kosten”, zegt Rots. “En toch hebben we een speels fonteinvlak kunnen realiseren.” 

Respect voor het oorspronkelijke kunstwerk 

Hoewel het oorspronkelijke kunstlandschap van Hans Petri niet volledig kon worden hersteld, is de geest van het werk behouden. “We hebben het systeem weer helemaal conform de oorspronkelijke gedachte opgebouwd”, vertelt Rots trots. “Water speelt weer de hoofdrol, zoals Petri dat bedoeld had.” 

De betonnen pylonen - bijna twaalf meter hoog - zijn gebleven en vormen nog steeds een markant onderdeel van het kunstwerk. Maar door de toevoeging van de watertafels, goten en fonteinen is het geheel veel toegankelijker en uitnodigender geworden. “Het is weer een echt landschapskunstwerk”, zegt Rots. “En het leeft. Kinderen spelen erin, mensen genieten ervan. Dat is precies wat we wilden bereiken.” 

Samenwerking als sleutel tot succes 

De herontwikkeling van de fontein was geen standaard renovatie. Het vroeg om intensieve samenwerking tussen gemeente, architect en technische uitvoerders. “We hebben echt samen van A tot Z gewerkt”, benadrukt Rots. “Raf Roijmans maakte het voorlopig ontwerp, wij werkten dat uit tot iets wat technisch haalbaar en uitvoerbaar was.” 

Die samenwerking leidde tot creatieve oplossingen, zoals het gebruik van natuursteen voor de goten en het slim inpassen van de technische installaties. “We hebben meegedacht in het ontwerp, in de uitvoering en in de techniek. Dat is waar wij goed in zijn: maatwerk leveren dat esthetiek en functionaliteit verbindt.” 

Een fontein die weer fonkelt 

De heropening van de fontein was een feestelijk moment voor alle betrokkenen. “We stonden daar met collega’s bij de opening, en het was gewoon prachtig om te zien hoe alles samenkwam”, zegt Rots. “De watertafels, de fonteinen, de reflecties - het is echt een plek geworden waar mensen graag zijn.” 

Voor Rots Maatwerk is het project een voorbeeld van hoe technische expertise kan bijdragen aan het behoud en de vernieuwing van kunst in de openbare ruimte. “We zijn er echt heel blij mee”, besluit Rots. “Het is een eer om zo’n werk weer tot leven te mogen brengen.”