Het terras moet transparanter

dinsdag 3 mei 2016

timer 3 min

Voor een ontwerper is het een groot compliment als de openbare ruimte die je hebt ontworpen intensief wordt gebruikt. Dat verschillende soorten gebruikers zoals voetgangers, fietsers, spelende kinderen, mensen zitten op een bankje en/of skaters allen elkaar kunnen ontmoeten en zonder conflicten kunnen samengaan en gebruik maken van de publieke ruimte. Een extra cadeautje is het als mensen nieuwe vormen van gebruik toevoegen, die jij niet had bedacht, en voor een ieder verrijkend kunnen zijn.

Het mooie weer komt er aan en we verheugen ons erop om meer buiten te zijn. De openbare ruimte ontwaakt uit haar winterslaap en nodigt uit tot spelen, sporten, ontmoeten en ontspannen. Ik verbaas me over het feit dat, in de lente, langzaamaan diezelfde openbare ruimte wordt toegeëigend door ondernemers om er een terras op te zetten. Deze terrassen worden door de schermen, windschuttingen, zeildoeken, andere overkappingen, plantenbakken, vuurkorven, bijna ondoordringbare vestingen. Om dan nog maar niet te spreken over het beeld dat er bijna uitziet als een gebouw waar een zeer lage welstandsregie op is gevoerd. Als voetganger wordt je soms letterlijk door het terras in een fuik gedrukt, zichtlijnen naar achterliggende gebieden worden versperd en als ik een ijsje koop bij de buurman ben ik niet meer welkom op het terras waar mijn man een biertje drinkt. Hoezo, deze ruimte was toch van iedereen?

Hoe verandert het straatbeeld en ook het gebruik van de openbare ruimte door deze terrassen? Ze kunnen naar mijn mening een verrijking zijn als ze ook het algemeen belang dienen. Helaas worden ze tot nog toe alleen gemaakt ter meerdere eer en glorie van de ondernemer. Het zou een oplossing zijn als ontwerpers de zones waar terrassen kunnen komen mee ontwerpen. Hiermee ben je in staat om in de openbare ruimte zowel plekken te maken voor zitten, verblijven, spelen als plekken waar het stroomt en flaneren mogelijk is. Verschillende gebruikers maken ieder op eigen wijze gebruik van de ruimte zonder dat men in conflict komt met elkaar. Daarbij zou het wenselijk zijn als een terras bestond uit enkel tafels, stoelen en een parasol en meer niet. Dit ziet er transparanter en luchtiger uit en is ook nog is beter toegankelijk. Bovendien is het makkelijker op te ruimen en creëer je als het ware een winter- en zomerbeeld dat interessant kan zijn voor de stad. Als dan ook nog het gebruik van een terras voor een ieder is dan kunnen we met recht zeggen dat de publieke ruimte gebruikt word door allerlei type mensen waar het voor bedoeld is.

Reageren

Wat vindt u? Moet er meer eenheid komen in het straatbeeld en dus ook de terrassen? Of wordt de buitenruimte juist levendiger door het gebruik van parasols, bloembakken en windschermen? Praat mee. Laat hieronder uw reactie achter.

Door Marina Eenschoten