‘Nederland wordt steeds een stukje mooier’

Ekelmans geniet van de veranderingen die hij ziet in de openbare ruimte. “Ik vind het een hele positieve trend dat de openbare ruimte steeds meer een plek wordt waar het voor mensen fijn is om te verblijven. Een term als huiskamergevoel hoor je steeds vaker terugkomen na een herinrichting en dat is terecht. Nederland wordt steeds een stukje mooier. Dat komt ook door de materialen die gebruikt worden. Van mooi natuursteen en marmer, tot het gebruik van luxe straatmeubilair.” Ekelmans merkt wel dat er verschillen zijn tussen gemeenten. “Je ziet dat bij de ene gemeente er meer geïnvesteerd wordt dan bij de ander. Dat merk je ook meteen als je door de openbare ruimte wandelt. Als er weinig budget is om de publieke ruimte mooier te maken, dan geeft de omgeving je toch vaak een minder fijn gevoel. Maar over het algemeen zie ik dat gemeenten hun best doen om de openbare ruimte te verfraaien.”

Toch ziet Ekelmans ook minder positieve trends. “Eén daarvan is de achteruitgang van het vakmanschap binnen gemeenten. Gemakzucht en soms een gebrek aan kennis zorgen ervoor dat herinrichtingsplannen, waar details eigenlijk helemaal niet passen in de openbare ruimte, toch doorgang vinden. Daarnaast merk ik de laatste jaren veel kennisverlies door gemeentelijke fusies. Vaak gaan de oudere werknemers dan met vervroegd pensioen, met als gevolg een verlies aan kennis en knowhow. Daarnaast neemt de specifieke lokale kennis af.” Ekelmans merkt nu al de gevolgen van de coronacrisis. “Er worden herinrichtingsprojecten uitgesteld of afgeblazen omdat veel gemeenten minder belastinginkomsten hebben en geld geïnvesteerd moet worden in allerlei coronamaatregelen. Ik voorzie dat gemeenten volgend jaar minder geld hebben om te investeren in de openbare ruimte.”

"Blijf voor kwaliteit kiezen. Ik heb de laatste jaren te vaak gezien dat goedkoop, duurkoop is."

Onderhoud

Daarnaast is beheer een aandachtspunt, zo stelt Ekelmans. “De ene gemeente onderhoudt de openbare ruimte beter dan de andere. Dat heeft vaak ook te maken met budgetten. Maar wat ik ook vaak zie is dat vooraf niet goed nagedacht wordt over de kosten van het onderhoud. Als je een stenen stadsplein hebt dan zijn de kosten voor het onderhoud laag. Maar als je bijvoorbeeld het plein herinricht naar een groene oase, dan moet er veel meer tijd ingestoken worden voor het groen onderhoud. Dan bevreemdt het mij weleens dat er na een herinrichting gezegd wordt dat er geen geld voor beheer is.”

Ekelmans probeert met PUTkast techniek vooraf altijd duidelijk te zijn naar klanten toe. “Zo maken wij vooraf een exploitatiemodel. We maken inzichtelijk wat de exploitatie van onze installatie kost.” Daarnaast hebben ze bij PUTkast techniek een manier bedacht om gemeenten te ontzorgen. “We hebben projecten gedraaid waarbij wij voor eigen rekening alle installaties hebben aangelegd. We vragen dan maandelijks een vaste vergoeding. Je betaalt voor het gebruik en niet voor het bezit. Voor een aantal gemeenten innen wij ook de exploitatiekosten. Ieder stopcontact wordt gemeten naar stroomverbruik, wij maken afspraken met gebruikers over een tarief en maken uiteindelijk het geld over aan de gemeente.”

‘Kies voor kwaliteit’

Als Ekelmans het voor het zeggen zou hebben binnen de gemeenten, dan weet hij wel welk advies hij zou geven: “Blijf voor kwaliteit kiezen. Ik heb de laatste jaren te vaak gezien dat goedkoop, duurkoop is. Te vaak wordt er een keuze gemaakt voor het goedkoopste product of de goedkoopste dienst. Na een aantal jaren blijkt dat het product niet goed genoeg werkt. Dan komen ze uiteindelijk bij ons om de situatie te herstellen. De kosten en ergernissen lopen dan flink op. Gemeenten moeten niet vergeten dat bedrijven die kennis en knowhow onderhouden ook extra kosten hebben.”



Ook duurzaamheid blijft een aandachtspunt voor gemeenten, zo stelt Ekelmans. “Ook daar wordt soms alleen het noodzakelijke gedaan zonder aan de lange termijn te denken. Duurzaamheid is ook dat producten extra lang meegaan en niet dat er geregeld een reparatiebusje hoeft te rijden met alle uitstoot van dien. Er worden te vaak concessies gedaan op de korte termijn, terwijl er meer naar de lange termijn gekeken moet worden. Daar zouden gemeenten soms best wel wat meer hun nek voor mogen uitsteken”, zo besluit Ekelmans.