Blog

Column Chantal Verspaille: rondig

Chantal Verspaille is schepen in een Vlaamse stad. Ze vertelt in ieder magazine over haar belevenissen.

Zjef was er heel eerlijk over geweest, dat moet gezegd. ‘Schepen, het gaat hier om een hele, hele verre achterneef, én, ook nog eens van de koude kant.’ Hij had zijn vingers in de lucht alsof hij een eed moest afleggen, waarna hij een glimmende folder op mijn bureau schoof. ‘Ge zult ervan versteld staan hoe handig dit systeem is, schepen.’ Ik was in het geheel niet van plan om de folder te bekijken, alleen al omdat het glossy papier, de felle kleuren en de titel in tegenspraak met elkaar waren: Circulair inkopen, houdt de aarde rond en gezond. Ja, ja, op dít papier zeker!

En daarnaast, genetisch aanbesteden, daar is onze burgervader op dit moment heel fel op tegen. Een volle nicht van hem had zomaar ineens de opdracht gekregen om het kerstmenu te maken. Terwijl wij ons allemaal hadden verheugd op de vol-au-vent van Vette Oscar, kregen we nu een lelijk kartonnen doosje thuisgestuurd met daarin twee laffe sneetjes mager belegd brood en een recept voor Bouillabaise met haring. Deze Hollandse lunch was een affront voor alle medewerkers en het duurde niet lang of het verhaal was gelekt naar de lokale persmuskiet. Nicht-gate domineert nu al weken de lokale gazetten.

Tegelijk zit de burgervader ons achter de vodden omdat we circulair-der moeten opereren dan we nu doen. Hij wil zijn groene imago opkrikken aangezien hij een weddenschap heeft lopen met de burgervader van drie gemeentes verderop: wiens stad is over twee jaar het groenst? Er staat nogal wat op het spel, blijkbaar, want we krijgen zowat dagelijks controle. De burgervader was juist weer mijn kantoor uitgestormd toen Eddy binnen kwam. ‘Was hij weer eens met zijn rondigheid bezig, schepen?’ 

Eddy weigert het woord circulair te gebruiken. Zogenaamd omdat hij het niet Vlaams genoeg acht, maar vooral omdat met zijn lisp met de ‘c’ van circulair niet te verbergen valt. ‘Kijk hier anders eens naar, schepen’. En weer kreeg ik die glossy folder op m’n bureau geschoven. Deze keer mét een vettige vingerafdruk van Eddy. ‘Dan kunnen we tenminste bewijzen dat we er druk mee zijn, met onze rondigheid, toch?’ Daar had hij een punt. Ik beloofde hem dat ik ernaar zou kijken, denkend dat ik het niet zou doen en een seconde later zat ik de folder te lezen. Amai, een graadmeter om je armaturen door te lichten op milieu kosten en baten. De GAM, afgekort. Alle bekende fabrikanten doorgelicht! Dit kon toch wel eens iets zijn.

En de prijs viel ook alleszins mee. Dus ik was om, meteen bestellen maar, dan kon ik morgen de burgervader meteen met de GAM om de oren slaan. Hij blij, ik blij. Toch knelde er iets, dus later op de avond nog maar eens gegoogeld op circulair verlichten. Blijkt dat hele GAM een directe kopie van de MKL te zijn, GRATIS op een Hollandse site te downloaden! Nu ja, dan is in ieder geval het idee gerecycled. Rondig genoeg, voor nu.

Dit artikel is verschenen in Straatbeeld 1 / 2021, thema circulariteit. Download hier het magazine. Wil je meer weten over het circulair inrichten van de openbare ruimte, meld je dan gratis aan voor de Verbindingsdag Circulaire Openbare Ruimte op 30 maart.

 

Deel dit artikel