'Water dat je ziet, is water dat je begrijpt'
Met een professioneel oog ziet Hans Roelofs geen gewone groenstrook langs de Ringweg van Best. Hij ziet een zorgvuldig ingericht watersysteem, met flauwe oevers in plaats van steile slootkanten. “Daardoor kan het waterpeil variëren en is er ruimte om hevige regen op te vangen.” Die zichtbaarheid is essentieel, vindt hij. “Omdat water dat je ziet, water is dat je begrijpt.”
Hij legt het uit: “Na een regenbui vult het groen zich hier met water. Het blijft staan, zakt langzaam weg en verdwijnt niet direct in een put of buis. Hier mag water zichtbaar zijn en bewust worden vastgehouden.”
Voor Hans is dat het resultaat van bewuste sturing. “Jarenlang werd hemelwater in steden zo snel mogelijk afgevoerd via ondergrondse buizen richting riool en buitengebied, waardoor het losraakte van het dagelijks leven. Op deze plek gebeurt het tegenovergestelde: je ziet wanneer het nat is, en wanneer het droog is.”
Lastige ondergrond
In Best is die opgave extra uitdagend. De gemeente ligt op de hoge zandgronden van Brabant, waar water vasthouden belangrijk is om droogte te voorkomen. Infiltratie lijkt vanzelfsprekend, maar plaatselijke leemlagen zorgen ervoor dat water niet altijd gemakkelijk de bodem in trekt. De kernvraag is daarom hoe het water vast te houden als het kan, en hoe het vertraagd af te voeren als het moet. Die vraag bracht Hans bij deze plek, destijds als adviseur bij Waterschap De Dommel, toen de structuur werd ingezet als pilot.
Na zijn vertrek bij het waterschap bleef hij vrijwillig betrokken. Samen met anderen en met medewerkers van de gemeente Best is de waterstructuur op meerdere plekken aangepast en voorzien van sturing. Het resultaat is een zichtbaar en functionerend systeem dat bovendien bijdraagt aan de ruimtelijke kwaliteit. Als het geregend heeft, zie je dat direct.
Zuinig op open water zijn
In zijn huidige werk voor gemeenten merkt Hans hoe zeldzaam zulke open waterstructuren zijn geworden. Veel oude structuren zijn verdwenen. Bij nieuwe projecten wordt geprobeerd groenblauwe systemen terug te brengen, maar door de druk op de openbare ruimte lukt dat niet altijd. Juist daarom moeten we volgens hem zuinig zijn op wat er nog is. Deze plek laat zien wat mogelijk is wanneer water geen restprobleem is, maar een leidend principe. Elke keer dat hij er komt, verschijnt er een glimlach op zijn gezicht.
Dit artikel is verschenen in Straatbeeld 1/2026. Je leest deze editie gratis in onze digitale bibliotheek.
Blijf op de hoogte van al ons nieuws en abonneer je ook op de wekelijkse nieuwsbrief van Straatbeeld
Bij het thema van dit artikel betrokken organisaties
Meer artikelen met dit thema
Heusden vervangt 150 speeltuintjes door ruim 100 beweeg- en ontmoetplekken
28 sep om 10:00 uurWaar in Heusden nu nog speeltoestellen voor basisschoolkinderen op plat gemaaid gras staan, komen de komende…
Meer dan verlichting: een huiskamergevoel op het voorplein van metrostation Slinge
25 sep om 11:00 uurHet signaal vanuit de bewoners rondom metrostation Slinge in Rotterdam was al langere tijd hetzelfde: de…
Scorecard koppelt theorie aan praktijk voor koele plekken in Rotterdam
24 sep om 11:00 uurKoele plekken in de stedelijke buitenruimte zijn essentieel om hittestress te verminderen, maar de kennis om ze…
Gemeenten zetten de voetganger steeds vaker op één, maar waar is de data?
23 sep om 11:05 uurSteeds meer gemeenten omarmen het STOMP-principe en willen de voetganger centraal zetten. Toch ontbreekt vaak…
Ruimtemakersindex maakt BOSS concreet en toepasbaar
22 sep om 15:00 uur"In gelul kun je niet wonen." Met die uitspraak zette de Amsterdamse oud-wethouder Jan Schaefer ooit haarscherp…
Straatbeeld nummer 4 van 2026 verschenen
22 sep om 08:11 uurStraatbeeld heeft weer een mooi magazine uitgebracht: Straatbeeld 4. Deze editie staat traditiegetrouw in het…
Vakbeurs Openbare Ruimte groeit opnieuw: hallen al in de zomer volgeboekt
21 sep om 11:00 uurOp 23 en 24 september 2026 vindt in Jaarbeurs Utrecht de Vakbeurs Openbare Ruimte plaats. Mart van Alem van…
